சூரா 17 பனீ இஸ்ராயீல் (இஸ்ராயீலின் சந்ததிகள்), அயாஹ் 100

1. قُلْ لَوْ أَنْتُمْ تَمْلِكُونَ خَزَائِنَ رَحْمَةِ رَبِّي إِذًا لَأَمْسَكْتُمْ خَشْيَةَ الْإِنْفَاقِ ۚ وَكَانَ الْإِنْسَانُ قَتُورًا

   சொல் வாரியான மொழிபெயர்ப்பு

   قُل

   கூறுவீராக

   لَّوْ أَنتُمْ تَمْلِكُونَ

   நீங்கள் சொந்தமாக்கி வைத்திருந்தால்

   خَزَآئِنَ

   பொக்கிஷங்களை

   رَحْمَةِ

   அருளின்

   رَبِّىٓ

   என் இறைவனுடைய

   إِذًا

   அப்போது

   لَّأَمْسَكْتُمْ

   தடுத்துக் கொண்டிருப்பீர்கள்

   خَشْيَةَ

   பயந்து

   ٱلْإِنفَاقِ

   தர்மம் செய்வது

   وَكَانَ ٱلْإِنسَٰنُ

   இருக்கின்றான்/ மனிதன்

   قَتُورًا

   மகா கஞ்சனாக

   “என்னுடைய இறைவனின் (ரஹ்மத்து என்னும்) அருள் பொக்கிஷங்களை நீங்கள் சொந்தப்படுத்திக் கொண்டு இருப்பீர்களானாலும், அவை செலவாகி விடுமோ என்ற பயத்தினால், நீங்கள் (அவற்றைத்) தடுத்துக்கொள்வீர்கள் - மேலும், மனிதன் உலோபியாகவே இருக்கின்றான்” என்று (நபியே!) நீர் கூறும்.

   17:100

மொழிபெயர்ப்பு: டாக்டர். முஹம்மது ஜான் தமிழாக்கம்