சூரா 21 ஸூரத்துல் அன்பியா (நபிமார்கள்), அயாஹ் 47

1. وَنَضَعُ الْمَوَازِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيَامَةِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئًا ۖ وَإِنْ كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنَا بِهَا ۗ وَكَفَىٰ بِنَا حَاسِبِينَ

   சொல் வாரியான மொழிபெயர்ப்பு

   وَنَضَعُ

   நாம் வைப்போம்

   ٱلْمَوَٰزِينَ

   தராசுகளை

   ٱلْقِسْطَ

   நீதமான

   لِيَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ

   மறுமை நாளில்

   فَلَا تُظْلَمُ

   அநீதி இழைக்கப்படாது

   نَفْسٌ

   ஓர் ஆன்மாவுக்கு

   شَيْـًٔا

   அறவே

   وَإِن كَانَ

   இருந்தாலும்

   مِثْقَالَ

   அளவு

   حَبَّةٍ

   விதை

   مِّنْ خَرْدَلٍ

   கடுகின்

   أَتَيْنَا بِهَا

   அதை நாம் கொண்டு வருவோம்

   وَكَفَىٰ بِنَا

   நாமே போதுமானவர்கள்

   حَٰسِبِينَ

   விசாரிப்பவர்களாக

   இன்னும், கியாம நாளில் மிகத் துல்லியமான தராசுகளையே நாம் வைப்போம். எனவே எந்த ஓர் ஆத்மாவும் ஒரு சிறிதும் அநியாயம் செய்யப்படமாட்டாது; மேலும் (நன்மை, தீமையில்) ஒரு கடுகு அளவு எடையிருப்பினும், அதனையும் நாம் (கணக்கில்) கொண்டு வருவோம். அவ்வாறே கணக்கெடுக்க நாமே போதும்.

   21:47

மொழிபெயர்ப்பு: டாக்டர். முஹம்மது ஜான் தமிழாக்கம்