சூரா 90 ஸூரத்துல் பலத் (நகரம்), அயாஹ் 13 – 17

1. فَكُّ رَقَبَةٍ

   (அது) ஓர் அடிமையை விடுவித்தல்-

   90:13

2. أَوْ إِطْعَامٌ فِي يَوْمٍ ذِي مَسْغَبَةٍ

   அல்லது, பசித்திருக்கும் நாளில் உணவளித்தலாகும்.

   90:14

3. يَتِيمًا ذَا مَقْرَبَةٍ

   உறவினனான ஓர் அநாதைக்கோ,

   90:15

4. أَوْ مِسْكِينًا ذَا مَتْرَبَةٍ

   அல்லது (வறுமை) மண்ணில் புரளும் ஓர் ஏழைக்கோ (உணவளிப்பதாகும்).

   90:16

5. ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ

   பின்னர், ஈமான் கொண்டு, பொறுமையைக் கொண்டு ஒருவருக்கொருவர் உபதேசித்தும், கிருபையைக் கொண்டு ஒருவருக்கொருவர் உபதேசித்தும் வந்தவர்களில் இருப்பதுவும் (கணவாயைக் கடத்தல்) ஆகும்.

   90:17

மொழிபெயர்ப்பு: டாக்டர். முஹம்மது ஜான் தமிழாக்கம்