சூரா 17 பனீ இஸ்ராயீல் (இஸ்ராயீலின் சந்ததிகள்), அயாஹ் 15
-
مَنِ اهْتَدَىٰ فَإِنَّمَا يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ ۖ وَمَنْ ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَىٰ ۗ وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّىٰ نَبْعَثَ رَسُولًا
சொல் வாரியான மொழிபெயர்ப்பு
- مَّنِ ٱهْتَدَىٰ
- எவர்/நேர்வழிசெல்வார்
- فَإِنَّمَا يَهْتَدِى
- அவர் நேர்வழி செல்வதெல்லாம்
- لِنَفْسِهِۦ
- தன் நன்மைக்காக
- وَمَن ضَلَّ
- இன்னும் எவர்/வழிகெடுவார்
- فَإِنَّمَا يَضِلُّ
- அவர் வழிகெடுவதெல்லாம்
- عَلَيْهَا
- தனக்கெதிராக
- وَلَا تَزِرُ
- சுமக்காது
- وَازِرَةٌ
- சுமக்கக்கூடியது
- وِزْرَ
- (பாவச்) சுமையை
- أُخْرَىٰ
- மற்றொன்றின்
- وَمَا كُنَّا
- நாம் இருக்கவில்லை
- مُعَذِّبِينَ
- வேதனை செய்பவர்களாக
- حَتَّىٰ نَبْعَثَ
- நாம் அனுப்பும் வரை
- رَسُولًا
- ஒரு தூதரை
எவன் நேர்வழியில் செல்கின்றானோ, அவன் தன்னுடைய நன்மைக்காகவே நேர் வழியில் செல்கிறான்; எவன் வழி கேட்டில் செல்கின்றானோ, அவன் தனக்கே கேடு செய்து கொண்டான்; (நிச்சயமாக) ஒருவனுடைய பாவச்சுமையை மற்றொருவன் சுமக்கமாட்டான்; (நம்) தூதரை அனுப்பாத வரையில் (எவரையும்) நாம் வேதனை செய்வதில்லை.
17:15
மொழிபெயர்ப்பு: டாக்டர். முஹம்மது ஜான் தமிழாக்கம்