முஸ்ஹப், பக்கம் 603

1. قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ

   (நபியே!) நீர் சொல்வீராக| காஃபிர்களே!

   109:1

2. لَا أَعْبُدُ مَا تَعْبُدُونَ

   நீங்கள் வணங்குபவற்றை நான் வணங்கமாட்டேன்.

   109:2

3. وَلَا أَنْتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ

   இன்னும், நான் வணங்குகிறவனை நீங்கள் வணங்குகிறவர்களல்லர்.

   109:3

4. وَلَا أَنَا عَابِدٌ مَا عَبَدْتُمْ

   அன்றியும், நீங்கள் வணங்குபவற்றை நான் வணங்குபவனல்லன்.

   109:4

5. وَلَا أَنْتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ

   மேலும், நான் வணங்குபவனை நீங்கள் வணங்குபவர்கள் அல்லர்.

   109:5

6. لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِيَ دِينِ

   உங்களுக்கு உங்களுடைய மார்க்கம்; எனக்கு என்னுடைய மார்க்கம்.”

   109:6

7. إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ

   அல்லாஹ்வுடைய உதவியும், வெற்றியும் வரும்போதும்,

   110:1

8. وَرَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فِي دِينِ اللَّهِ أَفْوَاجًا

   மேலும், அல்லாஹ்வின் மார்க்கத்தில் மக்கள் அணியணியாகப் பிரவேசிப்பதை நீங்கள் காணும் போதும்,

   110:2

9. فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَاسْتَغْفِرْهُ ۚ إِنَّهُ كَانَ تَوَّابًا

   உம்முடைய இறைவனின் புகழைக் கொண்டு (துதித்து) தஸ்பீஹு செய்வீராக; மேலும் அவனிடம் பிழை பொறுக்கத் தேடுவீராக - நிச்சயமாக அவன் “தவ்பாவை” (பாவமன்னிப்புக் கோருதலை) ஏற்றுக் கொள்பவனாக இருக்கின்றான்.

   110:3

10. تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ

    அபூலஹபின் இரண்டு கைகளும் நாசமடைக; அவனும் நாசமாகட்டும்.

    111:1

11. مَا أَغْنَىٰ عَنْهُ مَالُهُ وَمَا كَسَبَ

    அவனுடைய பொருளும், அவன் சம்பாதித்தவையும் அவனுக்குப் பயன்படவில்லை.

    111:2

12. سَيَصْلَىٰ نَارًا ذَاتَ لَهَبٍ

    விரைவில் அவன் கொழுந்து விட்டெரியும் நெருப்பில் புகுவான்.

    111:3

13. وَامْرَأَتُهُ حَمَّالَةَ الْحَطَبِ

    விறகு சுமப்பவளான அவனுடைய மனைவியோ,

    111:4

14. فِي جِيدِهَا حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ

    அவளுடைய கழுத்தில் முறுக்கேறிய ஈச்சங் கயிறுதான் (அதனால் அவளும் அழிவாள்).

    111:5

மொழிபெயர்ப்பு: டாக்டர். முஹம்மது ஜான் தமிழாக்கம்