முஸ்ஹப், பக்கம் 594

يَقُولُ يَا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيَاتِي

“என் (மறுமை) வாழ்க்கைக்காக நன்மையை நான் முற்படுத்தி (அனுப்பி)யிருக்க வேண்டுமே!” என்று அப்போது மனிதன் கூறுவான்.
89:24
فَيَوْمَئِذٍ لَا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ

ஆனால் அந்நாளில் (அல்லாஹ் செய்யும்) வேதனையைப் போல், வேறு எவனும் வேதனை செய்யமாட்டான்.
89:25
وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ

மேலும், அவன் கட்டுவது போல் வேறு எவனும் கட்டமாட்டான்.
89:26
يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ

(ஆனால், அந்நாளில் நல்லடியார்களிடம்) சாந்தியடைந்த ஆத்மாவே!
89:27
ارْجِعِي إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً

நீ உன்னுடைய இறைவன்பால் திருப்தி அடைந்த நிலையிலும், (அவன்) உன்மீது திருப்தியடைந்த நிலையிலும் மீளுவாயாக.
89:28
فَادْخُلِي فِي عِبَادِي

நீ என் நல்லடியார்களில் சேர்ந்து கொள்வாயாக.
89:29
وَادْخُلِي جَنَّتِي

மேலும், நீ என் சுவர்க்கத்தில் பிரவேசிப்பாயாக (என்று இறைவன் கூறுவான்).
89:30
لَا أُقْسِمُ بِهَٰذَا الْبَلَدِ

இந்நகரத்தின் மீது நான் சத்தியம் செய்கின்றேன்.
90:1
وَأَنْتَ حِلٌّ بِهَٰذَا الْبَلَدِ

நீர் இந்நகரத்தில் (சுதந்திரமாகத்) தங்கியிருக்கும் நிலையில்,
90:2
وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ

பெற்றோர் மீதும், (பெற்ற) சந்ததியின் மீதும் சத்தியமாக,
90:3
لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي كَبَدٍ

திடமாக, நாம் மனிதனைக் கஷ்டத்தில் (உள்ளவனாகப்) படைத்தோம்.
90:4
أَيَحْسَبُ أَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ

“ஒருவரும், தன் மீது சக்தி பெறவே மாட்டார்” என்று அவன் எண்ணிக் கொள்கிறானா?
90:5
يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًا لُبَدًا

“ஏராளமான பொருளை நான் அழித்தேன்” என்று அவன் கூறுகிறான்.
90:6
أَيَحْسَبُ أَنْ لَمْ يَرَهُ أَحَدٌ

தன்னை ஒருவரும் பார்க்கவில்லையென்று அவன் எண்ணுகிறானா?
90:7
أَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِ

அவனுக்கு நாம் இரண்டு கண்களை ஆக்கவில்லையா?
90:8
وَلِسَانًا وَشَفَتَيْنِ

மேலும் நாவையும், இரண்டு உதடுகளையும் (ஆக்கவில்லையா)?
90:9
وَهَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِ

அன்றியும் (நன்மை, தீமையாகிய) இருபாதைகளை நாம் அவனுக்குக் காண்பித்தோம்.
90:10
فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ

ஆயினும், அவன் கணவாயைக் கடக்கவில்லை.
90:11
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْعَقَبَةُ

(நபியே!) கணவாய் என்பது என்ன என்பதை உமக்கு எது அறிவிக்கும்.
90:12
فَكُّ رَقَبَةٍ

(அது) ஓர் அடிமையை விடுவித்தல்-
90:13
أَوْ إِطْعَامٌ فِي يَوْمٍ ذِي مَسْغَبَةٍ

அல்லது, பசித்திருக்கும் நாளில் உணவளித்தலாகும்.
90:14
يَتِيمًا ذَا مَقْرَبَةٍ

உறவினனான ஓர் அநாதைக்கோ,
90:15
أَوْ مِسْكِينًا ذَا مَتْرَبَةٍ

அல்லது (வறுமை) மண்ணில் புரளும் ஓர் ஏழைக்கோ (உணவளிப்பதாகும்).
90:16
ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ

பின்னர், ஈமான் கொண்டு, பொறுமையைக் கொண்டு ஒருவருக்கொருவர் உபதேசித்தும், கிருபையைக் கொண்டு ஒருவருக்கொருவர் உபதேசித்தும் வந்தவர்களில் இருப்பதுவும் (கணவாயைக் கடத்தல்) ஆகும்.
90:17
أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ

அத்தகையவர் தாம் வலப்புறத்தில் இருப்பவர்கள்.
90:18
وَالَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِنَا هُمْ أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ

ஆனால், எவர்கள் நம் வசனங்களை நிராகரிக்கிறார்களோ, அவர்கள் தாம் இடப்பக்கத்தையுடையோர்.
90:19
عَلَيْهِمْ نَارٌ مُؤْصَدَةٌ

அவர்கள் மீது (எப்பக்கமும்) மூடப்பட்ட நெருப்பு இருக்கிறது.
90:20

மொழிபெயர்ப்பு: டாக்டர். முஹம்மது ஜான் தமிழாக்கம்